Parque Marítimo i Castillo Negro
Trzy baseny z wodą morską wśród czarnej skały wulkanicznej, palm i kinetycznych rzeźb obracających się z atlantycką bryzą. Obok: okrągła twierdza z ciemnego bazaltu - najlepiej zachowana na Teneryfie, z białym Auditorium jako spektakularnym tłem. Dorosły 7,50 €.
Parque Marítimo César Manrique to ostatnie dzieło genialnego artysty z Lanzarote, zaprojektowane przed śmiercią w wypadku samochodowym 25 września 1992 roku i ukończone przez inżynierów Alfredo Amigó i José Luisa Olcinę w 1995 roku. Manrique zaprojektował też Lago Martiánez w Puerto de la Cruz: Parque Marítimo to jego odpowiednik w Santa Cruz. Kompleks obejmuje blisko 60 000 m² wulkanicznego krajobrazu, z trzema basenami z wodą morską prosto z Atlantyku: głównym (6 500 m², ponad 2 m głębokości), kaskadowym (3 000 m², z wodospadami słonej wody) i dziecięcym.
Architektura parku celowo naśladuje militarny surowość Castillo Negro przez użycie ciemnego kamienia bazaltowego: budynek i baseny zlewają się z sąsiednim zamkiem w jednolitą kompozycję. Elementy, które definiowały Manrique, powtarzają się wszędzie: czarna skała wulkaniczna, kanaryjskie palmy, ornamentalne rośliny i jego 'Zabawki Wiatrowe' - kinetyczne rzeźby ze stali obracające się z atlantycką bryzą. Na skale lawowej naprzeciwko morza stoi oryginalny 'Juguete del Viento' parku: rura o wysokości 6 metrów z łopatkami w kształcie krzyża. Przed Castillo Negro wznosi się 'Homenaje a Santa Cruz': kolejna pośmiertna rzeźba Manrique, 15 metrów wysokości, 6 500 kg, z 16 łopatkami obracającymi się z wiatrem.
Tuż obok stoi Castillo de San Juan Bautista, zwany Castillo Negro (Czarny Zamek): najlepiej zachowana twierdza Teneryfy i druga najważniejsza fortyfikacja Santa Cruz, po zburzonym już Castillo de San Cristóbal. Pomysł miał włoski inżynier wojskowy Leonardo Torriani w 1587 roku. Jego plan zakładał wzmocnienie obrony wybrzeża przez dwa dodatkowe forty flankujące istniejący Castillo de San Cristóbal: jeden w Paso Alto, drugi w Caleta de Negros. Zbudowano go dopiero w 1641-1644, gdy rewolucje w Portugalii i Katalonii zostawiły wyspy bezbronne. Nadzór sprawował Kapitan Generalny Luis Fernández de Córdoba y Arce. Okrągły plan, ok. 30 m średnicy, 8 m wysokości, mury z bazaltu wulkanicznego o grubości 2,5 m: stąd czarny kolor i nazwa. Mała fosa z drewnianym mostem zwodzonym. Bronił się przed atakiem admirała Nelsona 25 lipca 1797 roku. Co roku w tę rocznicę odbywa się tu inscenizacja bitwy. Dobro Kultury (BIC) od 1993 roku. Wnętrze zamknięte dla publiczności, ale z zewnątrz wolny dostęp przez cały rok.
Jak do Auditorium: TF-1 lub TF-5 do Avenida de la Constitución, 5.
Każdy TITSA do dworca Santa Cruz - 5 min pieszo. Bezpośrednie: 110 (z południa), 102/103 (z Puerto de la Cruz).
Dojazd autobusemDuży darmowy parking przed Parkiem i Palmetum. Prawie pusty poza koncertami. Dla autokarów: parking przy Palmetum, 2 min.
Nawiguj do parkinguKup Twin Ticket (Park + Palmetum) za 10,50 EUR: oszczędzasz parę euro i łączysz najlepszy poranek w Santa Cruz. Zimą (wrzesień-czerwiec) otwarta tylko jedna piscina: wystarczy na relaks, ale jeśli chcesz trzy baseny i kaskady, przyjedź latem (od 20 czerwca). W tygodniu dużo spokojniej niż w weekendy.
Klasyczne zdjęcie: Castillo Negro (okrągły, ciemny bazalt, XVII w.) z białą 'falą' Auditorium Calatravy za nim. Cztery stulecia architektury w jednym kadrze, działa i za dnia i nocą. Szukaj dwóch rzeźb Manrique: 'Zabawka Wiatrowa' w parku na lawie naprzeciwko morza i 'Homenaje a Santa Cruz' przed zamkiem (15 m, 16 obracających się łopat). Jeśli wieje, poczekaj: obie rzeźby ożywają.
Interesująca ciekawostka o architekturze: Manrique celowo zaprojektował park w ciemnym bazalcie, żeby komponował się z zamkiem. Dlatego cały kompleks, park i zamek, wygląda jak jeden spójny obiekt z XVII i XX/XXI wieku. Każdego roku 25 lipca odbywa się tu inscenizacja bitwy z Nelsonem.
Leonardo Torriani proponuje fort w 1587, planując dwa zamki flankujące Castillo de San Cristóbal. Budowa 1641-1644 pod nadzorem Kapitana Generalnego Luisa Fernándeza de Córdoba y Arce, podczas rewolucji w Portugalii i Katalonii. Przebudowany 1765 jako cylindryczna wieża z bazaltu. Obroniony przed Nelsonem 1797. Wojskowy do 1924. Próba muzeum 1948. Odzyskany przez miasto 1982. BIC 1993. Park: César Manrique (Lanzarote, 1919-1992) zaprojektował jako ostatnie dzieło, używając ciemnego kamienia celowo nawiązującego do zamku. Ukończony 1995 przez Amigó i Olcinę. 25 lipca corocznie: inscenizacja Bitwy o Santa Cruz.
Darmowy parking → Castillo Negro (zewnątrz, zdjęcia, 15 min) → Parque Marítimo (kąpiel, leżaki, restauracja, 3-4h) → Palmetum (Twin Ticket, 1-2h) → Auditorio de Tenerife (zewnątrz + taras, 30 min). Wszystko pieszo, bez ruszania auta.
Czarny Zamek z Audytorium Calatravy w tle
TOP ZDJĘCIE: Castillo Negro (okrągły, ciemny bazalt, XVII w.) z białym Auditorium Calatravy w tle. Cztery stulecia w jednym kadrze. Działa za dnia i nocą (Auditorium podświetlone). Najlepiej z esplanady między zamkiem a Auditorium.
Zabawka Wiatru Manrique na skale lawowej nad morzem
W parku: Zabawka Wiatrowa Manrique na skale lawowej, Atlantyk za nią. Łopatki ze stali corten obracające się z wiatrem. Czekaj na moment, gdy wieje - rzeźba ożywa.