



Zeewaterzwembaden tussen zwart vulkanisch gesteente, palmen, watervallen en sculpturen die draaien op de wind. Ernaast het best bewaarde ronde fort van Tenerife - donker vulkanisch steen met de witte golf van het Auditorio op de achtergrond. Volwassene €7,50.
Het Parque Marítimo César Manrique is het laatste werk van de geniale kunstenaar uit Lanzarote, ontworpen vóór zijn dood bij een auto-ongeluk op 25 september 1992 en voltooid door de ingenieurs Alfredo Amigó en José Luis Olcina in 1995. Manrique ontwierp ook het Lago Martiánez in Puerto de la Cruz: het Parque Marítimo is het equivalent daarvan in Santa Cruz. Het complex beslaat bijna 60.000 m² vulkanisch landschap met drie zwembaden met zeewater rechtstreeks uit de Atlantische Oceaan: het hoofdzwembad (6.500 m², meer dan 2 m diep), het cascadezwembad (3.000 m², met zoutwatervallen) en een kinderzwembad.
De architectuur van het park bootst bewust de militaire soberheid van Castillo Negro na door gebruik van dezelfde donkere basaltsteen: gebouwen en zwembaden vloeien visueel samen met het naburige kasteel tot één compositie. Manrique's kenmerkende elementen komen overal terug: vulkanisch gesteente, Canarische palmen, sierplanten en zijn 'Windspeelgoed' (Juguetes del Viento), kinetische stalen sculpturen die draaien in de Atlantische bries. Het originele 'Juguete del Viento' staat op een lavarock met uitzicht op zee: een 6 meter hoge buis met kruisvormige bladen. Voor Castillo Negro rijst 'Homenaje a Santa Cruz' op: nog een postume Manrique-sculptuur, 15 meter hoog, 6.500 kg, met 16 bladen die draaien in de wind.
Direct ernaast staat het Castillo de San Juan Bautista, bekend als Castillo Negro (Zwart Kasteel): de best bewaarde vesting van Tenerife en de op een na belangrijkste kustverdediging van Santa Cruz, na het inmiddels gesloopte Castillo de San Cristóbal. De Italiaanse militair ingenieur Leonardo Torriani bedacht het in 1587. Zijn plan voorzag in twee extra forten ter flankering van het bestaande Castillo de San Cristóbal: een in Paso Alto, een ander in Caleta de Negros. Het werd pas gebouwd in 1641-1644, toen revoluties in Portugal en Catalonië de eilanden weerloos lieten. Het toezicht lag bij Kapitein-Generaal Luis Fernández de Córdoba y Arce. Rond grondplan, circa 30 m doorsnede, 8 m hoog, basaltmuren van 2,5 m dik: vandaar de zwarte kleur en de naam. Kleine gracht met houten ophaalbrug. Het weerstond de aanval van admiraal Nelson op 25 juli 1797. Elk jaar op die datum vindt hier een historische reconstructie van de slag plaats. Cultureel Erfgoed (BIC) sinds 1993. Het interieur is gesloten voor het publiek, maar de buitenkant is het hele jaar vrij toegankelijk.
Zelfde als het Auditorio: TF-1 of TF-5 tot Avenida de la Constitución, 5. Alles ligt bij elkaar.
Elke TITSA naar het busstation van Santa Cruz - op 5 minuten lopen. Directe lijnen: 110 (vanaf Las Américas/Los Cristianos), 102 en 103 (vanaf Puerto de la Cruz).
Met de bus hiernaartoeGroot gratis parkeerterrein voor het Parque Marítimo en het Palmetum. Het is dezelfde parkeerplaats die het Auditorio bedient. Gemakkelijk parkeren buiten concerttijden. Voor groepsbussen: parkeerplaats bij het Palmetum op 2 minuten.
Navigeer naar parkingKoop het Twin Ticket (Park + Palmetum) voor €10,50: je bespaart een paar euro en combineert de beste ochtend in Santa Cruz. In de winter (september-juni) is er maar één zwembad open: genoeg om te ontspannen, maar als je alle drie de zwembaden en cascades wilt, kom dan in de zomer (vanaf 20 juni). Doordeweeks veel rustiger dan in het weekend.
De klassieke foto: Castillo Negro (rond, donker basalt, 17e eeuw) met de witte 'golf' van Calatrava's Auditorio erachter. Vier eeuwen architectuur in één beeld, werkt overdag en 's nachts. Zoek twee Manrique-sculpturen: het 'Windspeelgoed' in het park op de lavarots bij de zee en 'Homenaje a Santa Cruz' voor het kasteel (15 m, 16 draaiende bladen). Als het waait, wacht even: beide sculpturen komen tot leven.
Interessant architectonisch detail: Manrique ontwierp het park bewust in donker basalt zodat het zou harmoniëren met het kasteel. Daarom ziet het hele complex, park en kasteel, eruit als één samenhangend geheel uit de 17e en 20e/21e eeuw. Elk jaar op 25 juli vindt hier de reconstructie van de Slag om Santa Cruz plaats.
Leonardo Torriani stelt het fort voor in 1587 en plant twee kastelen ter flankering van het Castillo de San Cristóbal. Bouw 1641-1644 onder Kapitein-Generaal Luis Fernández de Córdoba y Arce, tijdens de revoluties in Portugal en Catalonië. Herbouwd 1765 als cilindrische basalttoren. Verdedigd tegen Nelson 1797. Militair gebruik tot 1924. Museumpoging 1948. Teruggewonnen door de stad 1982. BIC 1993. Park: César Manrique (Lanzarote, 1919-1992) ontwierp het als laatste werk, bewust met donkere steen verwijzend naar het kasteel. Voltooid 1995 door Amigó en Olcina. 25 juli jaarlijks: reconstructie van de Slag om Santa Cruz.
Gratis parkeerplaats → Castillo Negro (buitenkant, foto's, 15 min) → Parque Marítimo (zwemmen, ligbedden, restaurant, 3-4 u) → Palmetum (Twin Ticket, 1-2 u) → Auditorio de Tenerife (buitenkant + terras, 30 min). Alles te voet, zonder de auto te verplaatsen.
DE FOTO: Castillo Negro (rond, donker vulkanisch gesteente, 17e eeuw) met de witte silhouet van het Auditorio van Calatrava (2003) op de achtergrond. Vier eeuwen architectuur in één beeld. Werkt overdag en 's nachts (verlicht Auditorio). Het beste vanaf de esplanade tussen het kasteel en het Auditorio.
In het park: het Windspeelgoed van Manrique op de lavapunt, met de Atlantische Oceaan erachter. Sculptuur van cortenstaal met bladen die met de wind draaien. Als er bries staat, wacht op het perfecte moment - de bladen creëren eindeloze combinaties.