Plaza del Príncipe de Asturias

De Plaza del Príncipe de Asturias is het meest romantische plein van Santa Cruz en al meer dan 160 jaar de favoriete ontmoetingsplaats van bewoners. Meer tuin dan plein: verhoogd boven straatniveau, met ingangen via trappen en omgeven door stenen muren. Het terrein behoorde tot het franciscanenklooster San Pedro de Alcántara en was zijn tuin (huerta). Tijdens de desamortización (confiscatie van kerkelijke goederen) halverwege de 19e eeuw besloot de stad hier een openbaar plein aan te leggen.

In 1857 kocht het Ayuntamiento het perceel officieel voor 47.140 reales de vellón. Er ontbraken 12.000 rvn: de drie meest welgestelde bewoners (Ramón Mandillo, Isidro Guimerá en José García-Ramos) leenden het bedrag renteloos. Op 7 december 1857 sloopte een brandweercompagnie de muur. Bij de plechtigheid kondigde de burgerlijke gouverneur de geboorte aan van de Prins van Asturië, de toekomstige Alfonso XII, en hing een naambordje aan een boom. Tijdens de Septemberrevolutie van 1868 werd het plein kort hernoemd tot 'Alameda de la Libertad', maar de naam sloeg niet aan en de chicharreros keerden terug naar 'Plaza del Príncipe'. Het ontwerp was van stadsarchitect Manuel de Oraá y Arcocha. Opening: 29 oktober 1860.

In 1864 bracht kapitein Domingo Seris Granier Indische laurieren (ficus) mee uit Cuba, die tot op heden het hele plein beschaduwen. Het zijn enkele van de oudste bomen van de stad. In 1866 schonk Manuel García Calveras twee allegorische beelden van Carrara-marmer: Lente (Primavera) en Zomer (Verano). Vanaf 1871 stond een sierlijke ijzeren fontein in het midden. In 1929 werd deze vervangen door een achthoekig muziekpaviljoen (templete), waar nog steeds de gemeenteband van Santa Cruz speelt. In 1994 werd de beeldengroep 'Coraje' (Moed) van de Nederlandse kunstenares Hanneke Beaumont geplaatst: brons en staal, vier menselijke figuren in twee groepen tegenover elkaar. In 2014 werd een levensgrootbeeld onthuld van Enrique González Bethencourt, oprichter van de legendarische murga Ni Fú-Ni Fá en icoon van het Carnaval van Santa Cruz, gemaakt in het atelier Bronzo in La Laguna.

Het plein heeft beroemde bezoekers betoverd. Jules Leclercq, Belgisch schrijver en auteur van 'Reis naar de Gelukkige Eilanden' (1879), schreef: 'Achter de kerk van San Francisco is een doorgang die nergens zijn gelijke heeft.' Fernando María de Baviera, die Alfonso XIII vergezelde tijdens zijn bezoek in 1906, noemde het eenvoudig 'La plaza bonita' (het mooie plein).

Ernaast staat het Museo Municipal de Bellas Artes (Calle José Murphy 12): gratis toegang, in een classicistisch gebouw uit 1929 (architect Eladio Laredo). De wortels van het museum gaan terug tot 1840, toen de stad in kisten de vlaggen bewaarde die in 1797 op de vloot van admiraal Nelson waren veroverd. Op de gevel 10 bustes van beroemde Tinerfeños door beeldhouwer Compañ (1932): Ángel Guimerá, Antonio de Viana, Valentín Sanz en anderen. 14 zalen met schilderijen van Vlaamse 16e eeuw tot 20e: het Drieluik van Nava y Grimón van Pieter Coecke van Aelst, San Andrés van Ribera, Orpheus van Jan Brueghel de Oude, portret van Isabella II van Federico de Madrazo, werken van Sorolla en Canarische schilders. Het museum bezit ook werken in bruikleen van het Prado Museum in Madrid. Ernaast: de kerk van San Francisco en de Capilla de la Venerable Orden Tercera (1763, barok altaarstuk, fresco's).